ÇOÇUKLUĞUMUZ VE ÖZLEM

Efkarlandımda bugün baktım gönül pernceremden

Cızzzz ettide yüreğim kan akmaya başladı inceden

kar yağarken çıkmazsam bakardım pencereden

Şimdi kar'a hasret,buza hasret, kızağa hasret ona yanarım

Kara lastiklerden araba yapıp içine doldurdum toprağı

Toprakta yol yaptım sürdüm de bulamadım durağı

Teceri,alayı ,tüneli,felfanı,

Gezerdim de şimdi hasret kaldım ona yanarım

Nuretin dede, Bektaş dede, Of Of dede, Mustafa dedem

Söyleyin hele köylülerim bunlar şimdi nerede

Sanmayın öldü unutuldular bak hatıralarıyla hep gönüllerde

Şimdi hepsini hatırladım da göremez oldum ona yanarım

İlkbahar gelince bayırlara çıkıp kar çiçeği arardık

İlk çifte gideni pağaç almak için sulardık

Tarlalardan  yemlik,ebem kömeci ,mercimek yolardık

Hey gidi ogünler aaahşimdi yolamıyorum ona yanarım

Kuzular meleşerek gelirdi doldururduk ağıla

Sakın bırakmayın derlerdi,önce koyunlar sağıla

Kurumadan sabah vaktinde ekinler yığın yığın  yığıla

Ekinleri kurumadan yığamıyorum da şimdi ona yanarım

Kimi paşapınarın da buğday yıkar, kimi yün yıkar

Kimi kap kacak küller, kimi traktör yıkar

Kimi abdest alır kimi yaşlıların ıbrığını doldurur

Ogunleri özledim ona yanarım

Harmanda gem sürerken şarkı söylerdik

Öküzler yorulunca eeeeeeeeeeyle derdik

Tandırdan yeni çıkmış yağ sürülmüş ekmek yerdik

Şimdi tandır ekmeği yiyemiyorum da ona yanarım

Bahar gelince akbun doldururduk öküz arabasına

Sarı yağ sürerdik cızzırdamasın diye mazısına

Çok ses çıktığı için rahatsızlık verirdi bazısına

Şimdi cızırdatamıyorum arabayı da ona yanarım

Karlar eridimi deredeki çamurlarda hark yapardık

Geceleri sokaklarda arotti oynardık

Gurbetteki babamız ne zaman gelecek diye  yola bakardık

Şimdi ben gurbetteyim köye gidemiyorum da ona yanarım

Neyse dostlarım bu kadar üzüntü şimdilik yeter

Çoçukluğumuzun özlemi ölümden beter

Sanırım köyde buluşursak özlemimiz azıcık biter

Sorunlar diz boyu ködede buluşamayız da ona yanarım

HALİM ÖZDEMİR