___DUA___

İnsanın yeryüzüne gelme serüveni sancılı, karmaşık ve trajiktir. Niçin dünyaya geldiği ihtilaflıdır. Yani bu ihtilaf dinler, felsefeler, bilim ve sanat arasında mevzubahis olan bir ayrışmadır. Dinler, insanın ve dünyanın icbar olduğu teleolojik bir varlık sferinden bahsederler. Buna idealist filozoflar da katılır. Felsefenin bazı kolu ise, insanı ve dünyayı gayr- i gai bir mahiyet addederler. Bilim veya fen ise bu konuda herhangi bir ihsası-reyde bulunmaktan kaçınırlar. Bu bilim ve fennin tabiatında mümdemiç olan bir hususiyet olup; fennin niçinle ilgilenmek gibi bir ilgisinin olmamasıdır. Böyle yapacak olsa, o bir felsefe, bir din, bir ideoloji veya mitoloji olmuş olur. Onun için bilimin bu konuda bir reyi olmaz/olamaz. Dinler ve özellikle İslam ise insana, bir teleoloji, bir eskatoloji zemini inşa ederek onu sorumluluklarına dönmeye davet eder. Bu sorumluluklar: Yeryüzünün, ilahi kanunlar vechesinde imarı, kötülüğün yok edilmesi ve iyiliğin emredilip yeryüzüne hakim kılınmasıdır. İnsan ezeli ahenkte bir nokta olduğunu unutmamalı ve bu meyanda görevini ifa etmelidir. Görevini ifa ederkende kendini unutmamalı ve burada gelip gecici olduğunu bilmelidir. Nihayetinde insan, geçici bir mekan, elinden kayıp giden bir zamanla mukayyettir. O halde, zamansallığının farkında ve mekanın faniliğinin fehminde olarak insan, görevini yerine getirmek için acele etmelidir. İşte burada bir sorun çıkar: İnsan bu görevini ifa ederken, bu görevi eksik yapabilir, hatadan arındıramayabilir vs... Budan dolayıdır ki o; bu hatalardan teberri olmak ve bu hataların suçundan kurtulmak için bir merciye yönelmek zorundadır, korunmak için bir sığınağa ittiba etmelidir. Bu sığınak elbette "Vacib-ül vücut" Hz.leridir. Hepimizin onun sığınağında olması dileğiyle...

Göz dolduran ve insanı cürümleriyle yüzleştiren bu güzel dizeler için Allah sizden razı olsun abi.