Evlat Acısı
Bir acıdır saplandı oğul böğrüme
Bu kor dinmez gayri gülerek giderim ölüme
Sönmüştür ocağım bahman komşular halıma.
Dilime gelir de diyemem “yavrum,Dursun’um”
Çekilir dert midir evlat acısı.
Dert bağlar yüreğim dinmez sancısı
Yazın yolun gözlerdi gardaş bacısı.
Dilime gelir de diyemem “yavrum,Dursun’um”
Deden emmilerin seni anıyor.
Baban tenhalarda her gün ağlıyor.
Alevler bir dağ oldu içerime sığmıyor
Dilime gelir de diyemem “yavrum,Dursun’um”
Erzurum adın gurbetti senin
Emanet verdim sana kıymet bilmedin
Ayırdın guzumu acep neydi sebebin
Dilime gelir de diyemem “yavrum,Dursun’um
(Meslektaş olacakken erken kaybettiğimiz Rahmetli Dursun Öcal’ın
annesi Fatma ablanın nazarıyla olaya bakıp yazmaya çalıştım.Toprağı
bol olsun.)
Köyden Manzaralar
iclerinde birtek o vardı oda allahın sevilen kuluymus ki allah aldı mekanı cennet olsun
Genç ölümler hep yaşanıyor malesef. Dursun için yazdığın şiiri okuyunca Dursun'a bir vefa borcumun olduğunu hissettim. Hem genç yaştaki ölümü hemde köylümüz olması hasabiyle bu yazıyı size gönderiyorum. Bir de bu vesiyleyle rahmetle anmış olacağız. Allah rahmet etsin ve cennetine nail eylesin.
Ölümün en kabul edilmez yeri anne yüreği olsa gerek. Anne yüreği kadar ölüme yabancı olan başka bir yer düşünemiyorum. Demişsiniz ki; Fatma ablanın nazarıyla bakmaya çalıştım. Bu çabanız takdire şayandır. Onunla ve diğer evlet acısını yaşayan annelerle aynı duyguya sahip olmak kadar güzel bir şey yok. Birinin acısını paylaşmak ve onunla hem dert olmak İslamın emri olduğunu düşünüyorum. İşte asolan bu.... Allah'tan tüm geçmişlerimize rahmet diliyor ve bir dörtlük gönderiyorum. Size nazire olması bakımından.
Neylersin ölüm herkesin başında
Uyudun uyanmadın olacak
Kimbilir nerde kaç yaşında
Bir namazlık saltanatın olacak
O taht misali musalla taşında
CAHİT SITKI TARANCI
amin gardaşşşşşşş.. mekanı cennet olsun..