MEÇHULİİ ŞİİRLERİ

MUZDARİP
İklimler kahrını dökerken güne,
Ayak baştan, baş ayaktan muzdarip.
Beden mahkum can giderken sürgüne,
Yatak tenden, ten yataktan muzdarip.

Beyazın kaderi lekeye köle,
İçli sukutlarım gem vurdu dile
Dese de kaderi git güle güle
Duvak toydan, toy duvaktan muzdarip.

Gökler kirli, güvercinler vatansız
Güller naylon, bülbül gider imansız
Yuva koktu, yumurtalar gümansız
Tünek kuştan, kuş tünekten muzdarip.

Boş işlere hebâ ettik yılları
Çok çalıştık asfalt yaptık yolları
Şeker ile tatlandırdık balları
Sinek baldan, bal sinekten muzdarip.

Şekil şemal hormonlara bulandı
Tüm kırıklar hulle ile ulandı
Etler koktu, damarlarım sulandı
Yürek kandan, kan yürekten muzdarip.

Cüzdan dolu ise adın dillerde
Kara karga nâme okur tellerde
Yumruk hazır derman yok ki kollarda
Bilek güçten, güç bilekten muzdarip.

Hava bastık tadı tuzu uçurduk
Kimyon biber kekiği de göçürdük
Boz ayranı çökeleği kaçırdık
Külek yağdan, yağ külekten muzdarip.

Âhir zaman adam bile seçilmez
Misafire kapılarım açılmaz
Fincan fincan kahvelerim içilmez
Konak beyden, bey konaktan muzdarip.
Hanlı handan, han hanlıdan muzdarip.
MeÇHULİ-053659

BE DILLO
Allanıp pullanıp çıkma meydana
Takke düşer görünürsün be Dıllo.
On kuruşluk değer vermiştim sana,
Beş kuruşa yamulursun be Dıllo.

Uçurdun papazı, kaybettin zarı,
Bilirim tükettin sermaye kârı,
Bir kuru kemikte bulunca carı,
Beleş diye yumulursun be Dıllo.

Bir mürşidin adın anıp toplarsın,
Gerinerek meyhaneye hoplarsın,
Ordan çıkar meydanları kaplarsın,
Bilmem nasıl gömülürsün be Dıllo.

Alışmışsın gözün hâlâ çöplükte,
Palan ile çağnıyorsun pöslükte,
Ömrün geçti aha böyle pislikte,
Niye böyle sürünürsün be be Dıllo.

Meçhul söylemezdi bu acı sözü,
Söyletiyor işte asrın öküzü,
Bilmezdin sekseni doksanı yüzü,
Milyonlara bürünürsün be Dıllo.
MEÇHULİ-053659

GÜZELDİR
Gönül bir sevdaya düçâr olunca,
Aşkın ateşine yanmak güzeldir.
Bin hasretle ondan uzak kalınca,
Adını zikredip anmak güzeldir.

Tevhid sancağına nöbet tutarken,
Seher vakti bülbül güle öterken,
Yaradanım biri bine katarken,
Rahmet deryasında yunmak güzeldir.

Kelam-ı kibarı dinlerken zaman,
Ruhumun derdine oluyor güman,
Manevi iklimi sarınca duman,
Sünnet yaprağına konmak güzeldir.

İblis zakkum kâsesini sunarken,
Edeb erkan katledilip kanarken,
Rabbim beni bu dünyada sınarken,
Mirâcın balına banmak güzeldir.

Açtım ellerimi Gani Rahman’a,
Affımı diledim can yana yana,
Zemzemi içerken yar kana kana,
Cennet-i âlâ’yı ummak güzeldir.

“Meçhûli” diyorlar hey garip beşer,
Yokuşu bırakır düz yolda şaşar,
Yunus’un yolunda kaynayıp taşar,
Taptuk’a hizmeti sunmak güzeldir.
MEÇHULİ-053659

GÜZELDİR
Gönül bir sevdaya düçâr olunca,
Aşkın ateşine yanmak güzeldir.
Bin hasretle ondan uzak kalınca,
Adını zikredip anmak güzeldir.

Tevhid sancağına nöbet tutarken,
Seher vakti bülbül güle öterken,
Yaradanım biri bine katarken,
Rahmet deryasında yunmak güzeldir.

Kelam-ı kibarı dinlerken zaman,
Ruhumun derdine oluyor güman,
Manevi iklimi sarınca duman,
Sünnet yaprağına konmak güzeldir.

İblis zakkum kâsesini sunarken,
Edeb erkan katledilip kanarken,
Rabbim beni bu dünyada sınarken,
Mirâcın balına banmak güzeldir.

Açtım ellerimi Gani Rahman’a,
Affımı diledim can yana yana,
Zemzemi içerken yar kana kana,
Cennet-i âlâ’yı ummak güzeldir.

“Meçhûli” diyorlar hey garip beşer,
Yokuşu bırakır düz yolda şaşar,
Yunus’un yolunda kaynayıp taşar,
Taptuk’a hizmeti sunmak güzeldir.
MEÇHULİ-053659

GONCA GÜL
Gonca gülü sevda yeli ırgalar,
Bir türkü tutturur bal deyi deyi.
Yaslanır sineme aşkı sorgular,
Bağlanır sazıma çal deyi deyi.

Amberî kokusu dağları süsler,
El ele tutuşur barışır küsler,
Hicabın rengiyle ruhumu besler,
Rahmet-i ummandan dol deyi deyi.

Baharı kucaklar, kışa yaslıdır,
Bazen Leyla olur bazen Aslıdır,
Seher vakti dideleri yaşlıdır,
Yalvarır kadere gül deyi deyi.

Tahtı yücelerde, gönlü enginde,
Güzel bulunmaz ki onun denginde,
Görmeyen gözlerim her an sürgünde,
Şafakları süzer gel deyi deyi.

Sevdalar dillenir eğri boynunda,
Ruhumu ıslatır gonca koynunda,
Yaprağı kururken hazan kıymında,
Yakarır benimle öl deyi deyi.
MEÇHULİ-053659

BEYİM (Mustafa ALTINAY Şiiri)
Sevgiyle saygıyla bir şiir yazdım,
El uzatıp bunu al Metin Beyim.
Sendeki cevheri ezelden sezdim,
Doğru söylüyorum bil Metin Beyim.

Atmış beş doğumlu kırk altı yaşı,
Gayet ile olgun ağırdır başı,
İnsanlar kalbinde o mihenk taşı,
O kadar tatlısın bal Metin Beyim.

Mustafa’nın oğlu Yurda’dan olma,
Hata yapar isem kusura kalma,
Fazla düşünüpte derine dalma,
Fikrini engine sal Metin Beyim.

Ruhsati Baba’nın derneğin kurdun,
Böylece tarihe mührünü vurdun,
Yol gösterdin tam yerine oturdun,
Bu uğurda dimdik kal Metin Beyim.

Ebediyen yaşat güzel derneği,
Var mı Ruhsati’nin bir tek örneği,
Dinleme gel Firavunu Firneği,
Geçicidir para pul Metin Beyim.

Deliktaşla Ruhsat Baba özleşmiş,
Maneviyat aleminde yüzleşmiş,
İkisi de birbiriyle sözleşmiş,
Biri gonca biri gül Metin Beyim.

İnan ki gönülden severim seni,
Ne olur duânla hatırla beni,
Bu yazı kalacak hatıra yani,
Bulasınız doğru yol Metin Beyim.

Altınay’dan Hanlıoğlu’na selam,
Buradan geldi geçti bak nice âlem,
Kağıt mihman oldu yazdı öz kalem,
Manayı arayıp bul Metin Beyim.

Not: Değerli şair Mustafa ALTINAY'a binler teşekkür, Ruhsati Baba işlendiği için paylaşmak istedim)

AKAN YOLCULUK
Dur Kızılırmak!
Beni de al içine,
Beraber akalım, maverâ âlemine.
Güneşlerin kucakladığı her durakta,
Mürekkep olalım seyyahın k/alemine.
Dik alnımızdaki hayat çizgilerimizden aksın,
Tarihin derinliklerine işleyen sıcak yazılar.
Köroğlu’na Çamlıbel türküler yaksın,
Dile gelsin yüreğimi dağlayan sızılar.
Elif’in kağnısında inlesin,
Çile yokuşuna yağlanmış mazılar.
Cepheyi hedef seçmiş Kara Fatma’da tanıyayım
Dizde dermanı
Akşemseddin bakışlarından okuyayım,
İstanbul’u fetheden büyük hakanı.
Ve sonra kutlayayım Bismillahlarla,
Sükûtuma düşen tayy’ı mekanı.

Al Kızılırmak!
Al beni de, al içine
Her yivinde vuslat sancıları tutsun,
Uğradığın yollar beni sevdana okutsun.
Sen ak ben kıvranayım,
Yanan buselerimle soğuk nefesine dokunayım.

Köse Dağı’ndan sütten beyaz karları yutalım,
Ak nefesinde eritip, can verelim
Anadolu çiçeğinin binbir rengine
Evliya Çelebi’nin heybesine nakış olsun.
Her durağında elimin emeği düşsün dengine.
Sivas’ta İzzettin Keykavus’u bulalım,
Dertleşelim Şifahiye’nin duvarlarında
İçim dışım Selçukluyla dolsun.
Sızılarımızı bırakalım Buruciye’nin odalarında
Abdulvahhabi Gaziye varıp,
Dar-ı bekaya kıyama duralım.
And içelim çifte minarenin şerefesinden
Dört Eylül’e adanan sözü t/utmaya
Toprağı tanıyalım Veysel’in nefesinden
Bir yol uğrayalım Ruhsatî Baba’ya,
“Kaymağın torunu, yağın öz oğlu” dediği
Boz ayranla tanışalım, aşkının yanık bağrında
Minhaci’ya selam verip,
Çektiklerini söyletelim Ağ Gelin’in uğrunda.
Sonra Celal Oğlan’la dertleşelim,
Güne serilen ipek mendilin sırlı duruşunda.
İnce ince okşayalım Anadolu’mun her zerresini.
Sonra vuslat sancımız bitsin,
Rahmete çırpınan Karadeniz’in ağuşunda.
MEÇHULİ-053659

AKAN YOLCULUK
Dur Kızılırmak!
Beni de al içine,
Beraber akalım, maverâ âlemine.
Güneşlerin kucakladığı her durakta,
Mürekkep olalım seyyahın k/alemine.
Dik alnımızdaki hayat çizgilerimizden aksın,
Tarihin derinliklerine işleyen sıcak yazılar.
Köroğlu’na Çamlıbel türküler yaksın,
Dile gelsin yüreğimi dağlayan sızılar.
Elif’in kağnısında inlesin,
Çile yokuşuna yağlanmış mazılar.
Cepheyi hedef seçmiş Kara Fatma’da tanıyayım
Dizde dermanı
Akşemseddin bakışlarından okuyayım,
İstanbul’u fetheden büyük hakanı.
Ve sonra kutlayayım Bismillahlarla,
Sükûtuma düşen tayy’ı mekanı.

Al Kızılırmak!
Al beni de, al içine
Her yivinde vuslat sancıları tutsun,
Uğradığın yollar beni sevdana okutsun.
Sen ak ben kıvranayım,
Yanan buselerimle soğuk nefesine dokunayım.

Köse Dağı’ndan sütten beyaz karları yutalım,
Ak nefesinde eritip, can verelim
Anadolu çiçeğinin binbir rengine
Evliya Çelebi’nin heybesine nakış olsun.
Her durağında elimin emeği düşsün dengine.
Sivas’ta İzzettin Keykavus’u bulalım,
Dertleşelim Şifahiye’nin duvarlarında
İçim dışım Selçukluyla dolsun.
Sızılarımızı bırakalım Buruciye’nin odalarında
Abdulvahhabi Gaziye varıp,
Dar-ı bekaya kıyama duralım.
And içelim çifte minarenin şerefesinden
Dört Eylül’e adanan sözü t/utmaya
Toprağı tanıyalım Veysel’in nefesinden
Bir yol uğrayalım Ruhsatî Baba’ya,
“Kaymağın torunu, yağın öz oğlu” dediği
Boz ayranla tanışalım, aşkının yanık bağrında
Minhaci’ya selam verip,
Çektiklerini söyletelim Ağ Gelin’in uğrunda.
Sonra Celal Oğlan’la dertleşelim,
Güne serilen ipek mendilin sırlı duruşunda.
İnce ince okşayalım Anadolu’mun her zerresini.
Sonra vuslat sancımız bitsin,
Rahmete çırpınan Karadeniz’in ağuşunda.
MEÇHULİ-053659

NÂRIN DA HOŞ NÛRUNDA HOŞ
Nimetine çokça şükür,
Esmâların dilde zikir,
Tezatıyla ettim fikir,
Nârın da hoş, nûrun da hoş.

Cehennem’de Cennet’te hak,
Her an kurar şeytan tuzak
Rabbim beni aşkında yak,
Nârın da hoş nûrun da hoş.

Güneş ateşinden nimet,
Gül bitirir demet demet,
Nankör kullar bilmez kıymet,
Nârın da hoş nûrunda hoş.

Dertler senden, devâ senden,
Hasta kula şifâ senden,
Eyyup’taki vefâ senden,
Nârın da hoş, nûrunda hoş.

Gecen vardır, günah örter,
Şeytan ilgâ verir dürter,
Rabbim günahlardan kurtar,
Nârın da hoş nûrunda hoş.

Her mahlûka rızkı verdin,
Tüm semâya yıldız serdin,
Ademi dünyaya sürdün,
Nârında hoş, nûrunda hoş.

Canlı cansız zikir eder,
Muhammet’te nûrun tüter,
Gün gelince nefes biter,
Nârın da hoş nûrun da hoş.

Meçhûli der kemter kulum,
Senden geldim, sana yolum,
Şehâdetle gelsin ölüm,
Nârın da hoş, nûrun da hoş.
MEÇHULİ (053659)

KIRGINIM
Kudret kaleminde kader yazıldı,
Ömrüme kara çalan yüze kırgınım.
Yüreğim ezildi, bağım bozuldu,
Hezar yere vuran güze kırgınım.

Sılayı rahimi ezip büzene,
Namerdi şah eden sahte düzene,
Şu faninin Karunluğu yüzüne,
Atasını boğan söze kırgınım.

Her fırsatta şahsiyetim yok sayan,
Dermanımı yerken semirip doyan
Dar günümde yokuşları okşayan,
Azrâille gelen düze kırgınım.

Ten kokumu yar yüzüne sürmeyen,
Toy günümde üzerimde durmayan,
Sağlığımda libas olup sarmayan,
Cesedime kefen beze kırgınım.

Boş çıkardı emeğimi, terimi,
Viran etti vatanımı, yerimi,
Bal olacak çiçekteki verimi,
Arılardan çalan yaza kırgınım.

Baykuş fermânıyla öldüm, dağıldım,
Bülbül idim gül dalından kovuldum,
Bir nâmerdin kurşunuyla vuruldum,
Cana kurşun sıkan göze kırgınım.

Kerem vuslat kalesine çıkarken,
Deli gönül aşk gözüyle bakarken,
Billur çeşmesinden sevgi akarken,
Firak çürütmeyen naza kırgınım,

Seherlerde sevdiceğim anarken,
Ciğerim kavrulup, içim yanarken,
Şu Meçhul’ün yaraları kanarken,
Yürek soğutmayan buza kırgınım.
MEÇHULİ (053659)

YÂR BANA KALSIN
Ağyar ne anlar ki yâr kıymetini
Çilesi kor olan yâr bana kalsın
Yüreğim taşısın her zahmetini
Dağları kar olan yâr bana kalsın

Aynalar raks etsin kozmetik yüze
Sosyete sülükler gelsin diz dize
Boyalı, cilalı kolaylar size
Sevdası zor olan yâr bana kalsın

Kirli dudak kadehine alışsın
Aşüfte bedenler zevkte yılışsın
Pavyon sevdalılar kolay buluşsun
Firakı zâr olan yâr bana kalsın

İffet rüzgarıyla dolsun yelkeni
Ruhumu okşasın kavursun teni
Yaksın ateşinde pişirsin beni
Yüreği har olan yâr bana kalsın

Sizin olsun moderni ve çağdaşı
En ilk işi düşman eder gardaşı
Edep sofrasında yenilsin aşı
İzanı dar olan yâr bana kalsın

Bitmez şu dünyanın zevki sefası
Sizin olsun boş endamın şifası
Meçhuli’ye ilaç olur cefası
Canıma car olan yâr bana kalsın
Meçhuli (053659)

DUA
Niyazımı başkasına diyemem
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım
Günahkâr kefeni asla giyemem
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım

Salat-ı kazâmı hesap edemem
Yüzüm kara Habibine gidemem
Mahşer günü hesabımı veremem
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım

Zengin oldum zekatımı vermedim
Yoksulların durumunu görmedim
Dost yârenin hatırını sormadım
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım

Gecelerim uyumakla hiç oldu
Gündüzlere uyanınca geç oldu
Günahlardan ayılması güç oldu
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım

Dünya yaktı şu sinemi kor etti
Zalim nefis gözlerimi kör etti
Günah işlemeye şeytan zor etti
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım

“Meçhul’ü” havf ile recâ içinde
Habibin’e salat selam dilinde
Mahşer meydanında hesap gününde
Bu kemter kulunu affet ALLAH’ım
MEÇHULİ-053659

DÜNYA’YA
Samanlıkta kalanlara
Aslı inek olanlara
Otta sevgi bulanlara
İki dekar yonca ektim.

Boş boşuna dırlayana
Fırıl fırıl fırlayana
Düven kırıp parlayana
İki sarat saman döktüm

Yol bilmeyen ayılara
Bal yapmayan arılara
Laf anlamaz karılara
İki türlü türkü yaktım

Su-i zanlı serseriye
Çomak yiyen gön, deriye
Aklı cücük her geriye
Allı pullu isim taktım

Adaletten ayrılana
İnsanlıktan sıyrılana
Eşitlikte kayrılana
Her ortamda hasım çıktım

Hanlı senden murat almaz
Merak etme sende kalmaz
İşin bitmez boşun dolmaz
Yalan dünya senden bıktım.
Meçhuli-053659

YÂ RABBİM
Ol Hâbibin ravzasına yüzümü
Nasip et ne olur sürdür ya Rabbim
Günahlardan hasıl olan sızımı
Mağfiretin ile dindir ya Rabbim.

Salavâtı eksik etme dilimden
Zamanımı ayrı koyma ilimden
Seher vakti duâ eden elimden
Nârını nûruna döndür ya Rabbim.

Eksik etme yüreğimden zikrini
Bitiremem nimetlerin şükrünü
O iblisin lânetlenmiş mekrini
Yedi kat zincire vurdur ya Rabbim

Nefsime uydurup eyleme köle
Rahmetini yağdır kurumuş çöle
Alemi mahşerde dost eyle güle
Sancağı altında durdur ya Rabbim

Hanlı ölüp kefenini giyince
Taş topraklı mezarına girince
Münkereyne cevapları verince
Lâl etme dilimi döndür ya Rabbim.
MEÇHULİ 053659

GİT
Kahrını yükledin, sormadın hâlim
Ölmeyen ruhumu vur da öyle git.
Bir lahzâ yüzüme gülmedin zâlim
Düştüğüm durumu gör de öyle git.

Mavs kokan hallerden zaten ıraktım
Dünyanın zevkini sana bıraktım
Nisan yağmuruna tuzlu çoraktım
Diktiğin dikeni der de öyle git.

İçerdim aşkını ben kana kana
Katıksız sevgimi vermiştim sana
Neyimi aldıysan kahrımdan yana
İçini bükeni ver de öyle git.

Gül dikmiştim gülzâr olan gönlüme
Mis kokunu doldurmuştum ömrüme
Onikiden vurmak için emrime
Zehirli okunu ger de öyle git.

Kırışıp, buruşup lakin ölmeyen
Bir bakışta mahbûbunu görmeyen
Meçhuli’nin sırlarını bilmeyen
Aynada yüzümü kır da öyle git.
MEÇHULİ-053659

DOKUNMAYIN
Dokunmayın yalnızlıklarıma
Ben sevdamı yalnızlıklarımda büyüttüm
Onunla kurdum hayallerimi
Onunla dağıttım efkarlarımı
Bir an geldi otağ kurdum
Kekik kokulu sevdamın gülden dudaklarına
Bir an geldi uçurtmamı uçurdum
Ak nefesli rüzgarlarla konmak için yanaklarına
Çocukluğumun en mutlu bayram sabahlarına dokunun
Hatta yandan kilteli mavi naylon ayakkabılarımda sizin olsun
Ama dokunmayın yalnızlıklarıma
Ben sevdamı yalnızlıklarımda büyüttüm.

Dokunmayın gözyaşlarıma
Ben sevdamı gözyaşlarımda büyüttüm
Yanık bağırlı çoban kavalı inledikçe
Tüm dertlerimi şefkatli kollarına uyuttum
Namelerine kattım yeltenipte diyemediklerimi
Ben söyledim o inledi
O söyledi ben ağladım
Türkülerle çağırdım hasret dağındaki gonca gülümü
Dolunay bakışlarında beklemeliydim
Kimsesiz yüreğimin hazanındaki ölümü
Ama her zamanki gibi yine gelmedi
Üç beyinsizi kahkahalara boğdu da
Zalim kader yine bana gülmedi
Ak günün üstüne karalar bağlasam da
Yalnızlıklarımın gecelerinde içli içli ağlasam da
Dokunmayın gözyaşlarıma
Ben sevdamı gözyaşlarımda büyüttüm
Tüm dertlerimi yalnızlıklarımda unuttum.
Meçhuli-053659

YÜREĞİMDEN ÜŞÜYORUM
üşüyorum
kuytu sokaklarda
üşüyorum
soğuk dudaklarda
hayalin bedenimi ısıtıyor ama
ben yüreğimden üşüyorum
gül dalındaki bülbül gibi

duy beni zaman
duy ki
ömrümün sırtındaki kırbaç kırılsın
duy ki
çamurlara belediğim ruhum durulsun

üşüyorum
göçebe duygularda
üşüyorum
yapmacık övgülerde
varlığın zemherimi ısıtıyor ama
ben yüreğimden üşüyorum
kırağı yutmuş sümbül gibi

yor beni sessizlik
yor ki
içimdeki ressamın tualine kara çalmayım
yor ki
vefasızın yollarına revan olmayım

üşüyorum
işkence kaygılarda
üşüyorum
insafsız yargılarda
hasretin vuslatımı ısıtıyor ama
ben yüreğimden üşüyorum
fukara büyütmüş zembil gibi

sar beni yalnızlık
sar ki
kaderimin ayazlarına cemre düşsün
sar ki kara bağlamış gözlerim
yosun gözlüm ile buluşsun

MUSALLA TAŞI
Yüreğimi avuçladım, kırık dökük ellerimle
Sızısını yudumladım kana kana
Çilelerimi kardeş ettim yarınlarıma
Buz kesmiş benliğimde dolandım yana yana
Ve sonra
Bu hanın iki kapısını adımladım
Başı ağıt , sonu omuzlarda bir tabut
Ortasındaysa ibretlik hadiseler…
Kiminde elbiseler atlastan, haram helali yutmuş
Kimisindeyse çaputtan, iğne terziyi uyutmuş
Kimi zevkin dört köşesine kurulmuş, ortada sırça saray
Kimi de alnının ortasından vurulmuş, kurşuna vurmuş kalay
Hesabı şaşırmıştı endaze, ölçeceği yeri biçerken
Terazi haram yetiştirmişti taze taze, dirhemini tezekten seçerken
Kiralık beyinlerde konaklar oturur
Villalardaysa tosunlar
Arnavut kaldırımlarında yokluk kudurur.
İnsanlar işte böyle kısım kısımlar.
Habil ve kabilden bu yana.
Canı acır tabanı yarılmış yorgun dostlukların
Ve bütün umutlar yüklenmiş sırtına yarınların.
Bir yanda meyvelerini yiyen ağaçlar
Öbür yanda hastasına eremeyen ilaçlar.

Böylemiydi gâlû belâ’da bizim ahdimiz
Gelecektir elbet Azrail’le buluşma vaktimiz.
Günahkar ruhumu nasıl teslim edeceğim ellerine
Eritip çürüttüğüm bedenim toprağa döndüğünde
Dilim yar olacak mı meleklerin suallerine…

Düşünmeliyim beynime çizilen bu iki yolu
Birinde rahmânî nûr, öbüründe şeytanî kir dolu
Cüz’i irademi revan etmeliyim Allah yoluna
Bütün günahları uyutarak şeytanın koluna
Kırk yıllık hatayı yüklemeliyim kara trene
O yoluna, ben yoluma…
Sonra son yolculuğun uykusuna uyumalıyım
Bütün dünyamı arkama alarak.
Kulak kesilmeliyim yapılacak şehâdete
Gözlerinden son kez dilene dilene
İşte ey insan!
Musalla taşında yatan bu ölü
Büyük bir ibrettir, Allah’ını bilene….

06/02/2010 Metin HANLIOGLU

DÖNDÜN

Dar-ı fenâ az aklını bitirdi,
Yolunu kaybetmiş sıpaya döndün.
Bed meclisi izanını götürdü,
Sermaye zâyetmiş papaya döndün.

Tilki gibi her pöslüğü yoklardın,
Domuz gibi her pisliği koklardın,
Kuyu açar azını da saklardın,
Yükünü kaybetmiş pupaya döndün.

Vurunca sırtına yokuş çıkardın,
Bir avuç arpaya ahır yıkardın,
Anırırken sen hâlinden bıkardın,
Piçini zâyetmiş gebeye döndün.

İleriye çektim direndin durdun,
Bellidir ahvalin, bellidir yurdun,
İçini kemirsin bitirsin kurdun,
Ligini kaybetmiş kupaya döndün.

Zebunlaşıp kapıları bekleme,
Yükün ağır bir yük daha yükleme,
Dayanmazsın ağır olan sekleme,
Köprüsün zâyetmiş dubaya döndün.

Avâneni, endâmını bilirim,
Terâzini , dirhemini bilirim,
Edebini , erkânını bilirim,
Şişesin kaybetmiş tıpaya döndün.

Ey “Meçhuli” daha yeter söyleme,
Söyleyipte rezil rüsva eyleme,
İzzetini kaybedeni paylama,
İtibar zâyetmiş babaya döndün.
27/12/09 (053659-MEÇHULİ)

SULTAN ŞEHİR
Sultan şehir derler, makamı yüce,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.
Mânevî iklimde gündüz ve gece,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Şems-i Sivasi’yle gün olur doğar,
Vahâbi Gâziy’le nur olur yağar,
Bütün kötülüğe nâr olur boğar,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Çifte Minare’si tarih kokuyor,
Gök Medrese ile sanat dokuyor,
Dostluk dergâhında meydan okuyor,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Ruhsâti Baba’nın doğduğu şehir,
Nice ermişlerin olduğu şehir,
Gâzi Atatürk’ün övdüğü şehir,
Neresidir dersen Sivas’tır gardaş.

Veysel’in sazının çaldığı eller,
Yiğitlerin harman olduğu eller,
Âşık meydanının dolduğu eller,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Kardeşçe yaşanır, hoşgörü ile,
İçersin suyunu, can gelir dile,
Bozkır toprağında, benziyor güle,
Neresidir dersen Sivas’tır gardaş.

Töresini korur, bilim ışığı,
Mekruhu , haramı bilmez kaşığı,
Meydanları dolar, bitmez âşığı,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Cehâleti kökten istersen yırtmak,
İzzettin Keykâvus, târihten yaprak,
Kurtuluş ruhunun doğduğu toprak,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Burada bulursun bütün çağları,
Binbir çiçek ile Tecer Dağlar’ı,
Allı yeşillidir, Gürün Bağları,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Dosta, can gardaş diyoruz bizler,
Misafiri sever, ak olur yüzler,
Alevî, sünnîsi bir olur özler,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.

Meçhulî’nin âşık olduğu sultan,
Ekmekle soğanı, tatlıdır baldan,
Gelmişi, geçmişi şanlı bir yoldan,
Neresidir dersen, Sivas’tır gardaş.
(Meçhuli)
07/11/2009

BEN BİR ÖĞRETMENİM
Talihimi, tarihimi, ikbalimi ve istikbalimi yaşayan odam,
Dersliğim.
Ve bir de yarınlarını, mukaddesatını sırtında taşıyan adam,
Mukaddes yüküm öğrencilerim
Öğrencilerimse gözlerim
Çünkü ben bir öğretmenim!

Ben onlara her şeyi öğretirim,
Onlarsa bana dünyayı gülücüklerine sığdıran
Tatlı bakışları…
Ders zili çalıpta sınıfımın kapısından girince,
Dünya’nın bütün dertlerini unuturum.
Onların saf ve içli bakışlarını görünce,
Tertemiz dünyalara kavuşurum.
Zehra’mın deniz mavisi gözlerinde,
Hayatımda suyun azizliğini ve özelliğini…
Doğa Yaren’imin zeytin karası gözlerinde,
Bir dost bakışın sadeliğini ve temizliğini…
Emir’imin anadolumun yağız delikanlısı gözlerinde,
Yiğitliğin destanını ve Türk’ün yürekliliğini…
Erdem’imin kömür karası gözlerinde,
Necip bir milletin sevdalarındaki bilekliliğini görür,
Ve kaybolurum gözlerinden bana ışıyan nurun içinde.
Hele bir de riyasız ve katıksız duruşlarının arasında,
Gül gibi nazenin ve masumane bir edayla,
Şaşırarak baba demeleri yok mu?!!!!
Beni benden alır götürür,
Bırakırlar bir gülistanın amberi kokusunun ortasında…

Ben işte bu mukaddes yüke hamalım;
Çünkü ben bir öğretmenim.
Öğrencilerimse duygularım, sevdalarım.

Ben onlara her şeyi öğretirim,
Onlarsa bana bin çabayla unutturulan,
Veya da unutturulmaya çalışılan,
Duygularımı , sevdalarımı…
Behice Su’mun miniminnacık ellerinde,
Dostluğu ve vefayı…
Berke’min bal damlası dillerinde,
Samimiyeti, candanlığı ve sefayı…
Sezin’imin meleklerden aldığı yanaklarında,
Yare verilen ve sevda kokan al elmayı…
Burak Kağan’ımın omuzlarında,
Nizam-ı Alemi ve Kızıl Elma’yı…
Denizimin dalga dalga saçlarında,
Babaannemin başındaki yazmayı…
Mustafa’mın yiğit yüreğinde,
Zalime zulmünü hatırlatan büyük atamı…
Yasin’imin zorbalara kafa tutan duruşunda,
İlay-ı Kelimetullah’a olan büyük sevdamı…
Görürüm, duyarım, hissederim ve yaşarım.
Her gün en yeniden, her gün en baştan!

Ben işte bu mukaddes yüke hamalım;
Çünkü ben bir öğretmenim.
Öğrencilerimse ülküm ve hülyalarım.

Ben onlara her şeyi öğretirim,
Onlarsa bana şeytanın el süremediği,
Eşref-i mahlukat olan insanı
Ve insanda var olması gereken melekeleri…
Kadir’imin ay gibi durgunluğunda,
Kadir şinaslığı…
İrem’imin iffetli gerdanında,
Al-i cenaplığı…
Dila’mın vakur endamında,
Adalet mülkündeki sultanlığı…
Celal Deniz’imin ak yüzünü süsleyen kara kaşlarında,
Türk otağındaki asil hakanlığı…
Yakup’umun damarlarındaki kanında,
Genlerini süsleyen delikanlılığı…
Gülçin’imin alnındaki şanında,
Şems’ine sema yapan semazanlığı…
Atalay’ımın alnındaki nurunda,
Kutsallarına hasredilen fedakarlığı…
Görürüm, anlarım, öğrenirim ve kutlarım,
Her gün en yeniden, her gün en baştan.

Ben işte bu mukaddes yüke hamalım;
Çünkü ben bir öğretmenim.
Öğrencilerimse bu günüm ve yarınlarım.

BÜYÜME ÇOCUK
Hava kırkında ayaz
bu senede yaz gelmeyecek bu ellere
bağrımdan yarılan koca bir avaz
nasır tutmuş sevdalarımı satamıyor güllere
sen bu ellere büyüme çocuk
büyüyüpte yüreğime erime çocuk

hayallerini kara masalların cadısı çalar
saatlerin sırtında büyüttüğümüz kırk yıllık buçuk
tutar tertemiz yarınlarını boğar
henüz ellerime sığmazsın küçüksün küçük
sen bu ellere büyüme çocuk
büyüyüpte yüreğime erime çocuk

eller duada beyazlansın
sonra büyürsün
renkler baharlara sevdalansın
sonra yürürsün
şimdilerde mevsim tuzak kurdu ellerime
buz kesti yüreğimdeki bütün cemreler
sen bu ellere büyüme çocuk
büyüyüpte yüreğime erime çocuk

eller niyazıma sancak açsın
sonra büyürsün
gözlerim doğan güne kamaşsın
sonra yürürsün
şimdilerde güne verilen selam bile soysuzlaştı
dostluğa sallanan ellere menfaat doldu
şefkat akıtan kalemim gecelerime aptallaştı
yağmur kokan güller ellerime soldu
sen bu ellere büyüme çocuk
büyüyüpte yüreğime erime çocuk….
(meçhuli-053659)

BİLMEZSİN
Temmuz sıcağında tapan tarlada
Yanmadıysan sen nimeti bilmezsin
Gönüllerin bir olduğu halkada
Durmadıysan sen hürmeti bilmezsin

Riyakarı dost yarenin bilerek
Vefasıza sevdiceğim diyerek
Her çeşitten kalleşliği görerek
Ölmediysen sen zulmeti bilmezsin

Bayrağımda şehidimin kanı var
Toprağımda mehmedimin canı var
Tarihimde şerefi var şanı var
Bilmediysen sen cenneti bilmezsin

Nurlu gece günahları yutarken
Seher vakti bülbül güle ağlarken
Zaman sana zemzem gibi akarken
Dolmadıysan sen himmeti bilmezsin

Dikildiyse şeytan gibi karşına
Kutsalların çekilirken kurşuna
Kör alçağın dünyasını başına
Çalmadıysan sen cinneti bilmezsin

Bulutlar yüklenip hakkın zikrinde
Şimşekler çaktırıp yüce fikrinde
Kıraç topraklara yedi iklimde
Yağmadıysan sen rahmeti bilmezsin

Uzun ömür rahmet versin yaradan
Emek ile erdem aldık babadan
Sütü temiz mübarek bir anadan
Doğmadıysan sen zahmeti bilmezsin

Kara bulut terk etmeyip başını
Atik gavur gösterince haçını
“Meçhulice” bırakmayıp saçını
Yolmadıysan sen töhmeti bilmezsin
(Meçhuli-053659)

BİLMEZSİN
Temmuz sıcağında tapan tarlada
Yanmadıysan sen nimeti bilmezsin
Gönüllerin bir olduğu halkada
Durmadıysan sen hürmeti bilmezsin

Riyakarı dost yarenin bilerek
Vefasıza sevdiceğim diyerek
Her çeşitten kalleşliği görerek
Ölmediysen sen zulmeti bilmezsin

Bayrağımda şehidimin kanı var
Toprağımda mehmedimin canı var
Tarihimde şerefi var şanı var
Bilmediysen sen cenneti bilmezsin

Nurlu gece günahları yutarken
Seher vakti bülbül güle ağlarken
Zaman sana zemzem gibi akarken
Dolmadıysan sen himmeti bilmezsin

Dikildiyse şeytan gibi karşına
Kutsalların çekilirken kurşuna
Kör alçağın dünyasını başına
Çalmadıysan sen cinneti bilmezsin

Bulutlar yüklenip hakkın zikrinde
Şimşekler çaktırıp yüce fikrinde
Kıraç topraklara yedi iklimde
Yağmadıysan sen rahmeti bilmezsin

Uzun ömür rahmet versin yaradan
Emek ile erdem aldık babadan
Sütü temiz mübarek bir anadan
Doğmadıysan sen zahmeti bilmezsin

Kara bulut terk etmeyip başını
Atik gavur gösterince haçını
“Meçhulice” bırakmayıp saçını
Yolmadıysan sen töhmeti bilmezsin
(Meçhuli-053659)

Dümensiz Gemi
Cinnet denizinde dümensiz gemi
Kaçıncı batışın bayramı bu gün
Kahpe bir rüzgarla dolar yelkeni
Kör topal hayatın hayranı bu gün

Nereden kaçarsın bu gidiş kime
İsyanın nedendir nurlu iklime
Karanlığa batıp doğdun zalime
Zifire dalmanın devranı bu gün

Rotasız günlerde yollar yorulur
Sevgisiz dünyada kollar yorulur
Buruşmuş yüzünde yıllar yorulur
Hesabı tutmanın zamanı bu gün

Kısrak gönlün gem tutmazdı düzlükte
Edep erkan bulunmazdı sözlükte
Hep öndeydin atiklikte tezlikte
Tükenen nefesin zevali bu gün

Sular çiğner deryalardan geçerdin
Rüzgar eker fırtınayı biçerdin
Nasıl ettin bunu nasıl becerdin
Tütmüyor bacanın dumanı bu gün

Yaşlı gövden çatırdayıp çürüyor
Bükülen belinde zaman eriyor
Titreyen ellerin haber veriyor
Ekip derdiğinin harmanı bu gün
(Meçhuli-053659)

Şatafattan saray, cıncıktan kule,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.
Tozutur savurur, gem vurmaz dile,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Düşüncesi modern, beden fuarda,
İffeti kiralık, ahlak hovarda,
Deniz manzaralı resmi duvarda,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Anayı beğenmez, camiyi bilmez,
Babayı tanımaz, evine gelmez,
Vatana bayrağa can verip ölmez,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Maziye karıştı bin yıllık töre,
Ateşi avuçlar göz göre göre,
Hesapta kitapta onmilyon kere,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Saçları örgülü, ucube sakal,
Vücudu döğmeli, küpeli çakal,
Düşünce özürlü, akıldan topal,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Birin solundayken yok olur sıfır,
Cifiri uykuda, ebcedi zifir,
Rabbini bilmeyen külliyen kafir,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Edebi tanımaz, Yunus’u asar,
Bir köşe kapmıştır yazar ha yazar
Memleketi satar, tarihi bozar,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Yemi kesilince döner dövünür,
Oyunla oynaşla ruhu avunur,
“Meçhuli” yüz yanar, bine bölünür,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.
(Meçhuli-053659)

Şatafattan saray, cıncıktan kule,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.
Tozutur savurur, gem vurmaz dile,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Düşüncesi modern, beden fuarda,
İffeti kiralık, ahlak hovarda,
Deniz manzaralı resmi duvarda,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Anayı beğenmez, camiyi bilmez,
Babayı tanımaz, evine gelmez,
Vatana bayrağa can verip ölmez,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Maziye karıştı bin yıllık töre,
Ateşi avuçlar göz göre göre,
Hesapta kitapta onmilyon kere,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Saçları örgülü, ucube sakal,
Vücudu döğmeli, küpeli çakal,
Düşünce özürlü, akıldan topal,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Birin solundayken yok olur sıfır,
Cifiri uykuda, ebcedi zifir,
Rabbini bilmeyen külliyen kafir,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Edebi tanımaz, Yunus’u asar,
Bir köşe kapmıştır yazar ha yazar
Memleketi satar, tarihi bozar,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.

Yemi kesilince döner dövünür,
Oyunla oynaşla ruhu avunur,
“Meçhuli” yüz yanar, bine bölünür,
Tümünü toplasam naylon bir hayat.
(Meçhuli-053659)

YETİMLER İÇLİ BAKAR
Geceye söyleyin sussun
Bütün inlemeleri bana bıraksın
Günahlarımı örtsün yeter.
Ve suskunluğunda,
Yükleyelim sırtına kalemimin
Vurgun yemiş sevdalarımla birlikte
Muhanetin çıkmaz sokaklarında
Ne kadar yetim hikayem varsa
Hepsini hicran dağına çıkarsın
Ninniler söylesin onlara
Kar tanelerine kardeş etsin uyutsun
Ak sevdalarımın sütüyle besleyip
Güllerle uyanmaya büyütsün.
…………………………………
Sus gece sus
Yetim uyanmasın
Salkım söğüt düşüncelerimin gölgesinde
Bir yetim uyuyor
Uyanmasın yürek dağlar
Çünkü yetimler içli bakar.
…………………………………
Ay’a söyleyin sussun
Dalgaların sinesine uyuttuğum
Mehtap uyanmasın.
Yoluna kurban olduğumun,
Nurunu yansıtsın yeter.
Ve duruluğunda,
Yükleyelim sırtına yüreğimin
Yetimlerin ensesine attığımız
Kalleş tokatların hesaplarını.
Taşısın gözyaşlarıyla birlikte
Hesap günündeki gül çehreli
Peygamber sancağının gölgesine.
…………………………………
Sus Ay sus
Yetim uyanmasın
Bir hazin öykünün son perdesinde
Çok yetim uyuyor
Uyanmasın yürek dağlar
Çünkü yetimler içli bakar.
(Meçhuli-053659)

BULUNMAZ GARDAŞ
Yaram derin boşa merhem arama
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş
Hançer saplanıyor sanki şurama
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş

Artık bünyem ilaç kabul etmiyor
Gözüm görmez oldu dizim tutmuyor
Damarımdan serum dahi gitmiyor
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş

Anam aceleynen çeyiz dizerdi
Doktor morfin vurdu sızım giderdi
Onyedimde nerden buldum bu derdi
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş

Mezarımı çiçeklerle süsleyin
Sakın ola annemizi üzmeyin
Ben gidiyom darılıpta küsmeyin
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş

Gelinliğim kefen oldu biçildi
Mezarımın tahtasıda seçildi
Azrailim yamacıma dikildi
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş

Hoca minarede sela veriyor
Bu bacınız el sallayıp gidiyor
Ecel geldi son nefesim bitiyor
Derdimin dermanı bulunmaz gardaş
(Meçhuli-053659)

SENDEN SANA SUSADIM
Göz yaşlarımla suladım
Sana verceğim gülleri
Bütün hasretlerimide sardım sarmaladım
Sevdamıza uyuttuğum gonca kundağına
Ve hepsini sırtına vurdum yedi verenin
Sana uğurladım
Ey sevgili sana yolladım.
Bil ki her günden daha çok
Senden sana susadım.
………………………………………..
Kırçiçekli dağlarda seni aradım
Ceylanlara sordum, ahu bakışlarını
Dilek çeşmesinin akışında
Saçlarını taradım gözlerimle
Ve gözlerimi içine akıttım yedi verenin
Sana uğurladım
Ey sevgili sana yolladım
Bil ki her günden daha çok
Senden sana susadım.
……………………………………….
Ondört şubatları aşıklara bıraktım
Onların olsun
Bütün yıllar ve günlerde bizim
Sevdamızı söylesin
Asırlarca dilden dillere
Sana yanmışlıklarıma türküler yaktım
Türkülerde beni yaktı sana
Ve türküleri içine kattım yedi verenin
Sana uğurladım
Ey sevgili sana yolladım
Bil ki her günden daha çok
Senden sana susadım…
(Meçhuli-053659)

SORU VE DUA
Ela gözlerimde açan çiçeğim
Soğuk ayazımda üşümeyesin
Kırmızı benekli gelin böceğim
Bahar sevdasında büyümeyesin.

Mahmur bakışların derdimi alsın
Sahrada kuruyan ruhum ıslansın
Yola gelmez gönlüm derken uslansın
Çamur deryasında çağlamayasın.

Güllerden damlasın derdime şurup
Sinene gireyim yolunu bulup
Hasret semasında bir bulut olup
Hazan mevsimimde ağlamayasın

Kirpiğin gözünü gölgeleyince
Bakışın kalbimi süngüleyince
Lal olup dillerin söylemeyince
Figan denizimde boğulmayasın.

Çektiğim çileyi hesaplayınca
Dağımın karını arzulayınca
Deli küheylanı kamçılayınca
Yürek yokuşumda yorulmayasın.

Ağular içerim bal gelir senden
Ak sevdan canımla gidince tenden
Amberi kokunu alınca benden
Kırık mızrabımda kırılmayasın.
(Meçhuli-053659)

BİNİ BİR PARA
Üç beş kuruş aldım çıktım pazara
Baktım namussuzun bini bir para
Cilalı boyalı tam bir manzara
Gördüm şerefsizin topu bir para

Pişkin pişkin meclislerde sırıtır
Tövbe haşa sanki dağlar yaratır
İçki fışkı birde sofra donatır
Sordum namussuzun bini bir para

Yolunu kaybetmiş akıldan şaşkın
İsmini kirletir mukaddes aşkın
Boynu kalınlaşmış göbeği şişkin
Yordum şerefsizin topu bir para

Türlü mel’unluğu normal karşılar
Çevresine aşüftelik aşılar
Kirlenmiştir cadde sokak çarşılar
Gördüm namussuzun bini bir para

Ekranda medyada etin sergiler
Yediği lerzeyi söyler dergiler
Saatlik olmuştur aşklar sevgiler
Baktım şerefsizin topu bir para

Rüşveti alıyor bahşiş oluyor
Memur maaşıyla villa alıyor
Yetimin öksüzün hakkın çalıyor
Sordum namussuzun bini bir para

Kokain esrarla gözü dönmüştür
Cemali çarpılmış şikri ölmüştür
“Meçhuli” bu işe çokça gülmüştür
Yordum şerefsizin topu bir para
Meçhuli-053659)

BİNİ BİR PARA
Üç beş kuruş aldım çıktım pazara
Baktım namussuzun bini bir para
Cilalı boyalı tam bir manzara
Gördüm şerefsizin topu bir para

Pişkin pişkin meclislerde sırıtır
Tövbe haşa sanki dağlar yaratır
İçki fışkı birde sofra donatır
Sordum namussuzun bini bir para

Yolunu kaybetmiş akıldan şaşkın
İsmini kirletir mukaddes aşkın
Boynu kalınlaşmış göbeği şişkin
Yordum şerefsizin topu bir para

Türlü mel’unluğu normal karşılar
Çevresine aşüftelik aşılar
Kirlenmiştir cadde sokak çarşılar
Gördüm namussuzun bini bir para

Ekranda medyada etin sergiler
Yediği lerzeyi söyler dergiler
Saatlik olmuştur aşklar sevgiler
Baktım şerefsizin topu bir para

Rüşveti alıyor bahşiş oluyor
Memur maaşıyla villa alıyor
Yetimin öksüzün hakkın çalıyor
Sordum namussuzun bini bir para

Kokain esrarla gözü dönmüştür
Cemali çarpılmış şikri ölmüştür
“Meçhuli” bu işe çokça gülmüştür
Yordum şerefsizin topu bir para
Meçhuli-053659)

YAĞMUR VE BEN
Kimi zaman sessiz çisenti olup,
İnceden inceye bir senfoni çalarak,
Kimi zaman da bir hışımla yağarsın;
Susuz kalmış gönül çölüme,
Yudum yudum, kana kana içilesi.
……………………………………….
Sen yağmurum bense toprağın.
Sen olmasan…..
Ne hükmü olur kıraç toprağın.
Sen olmasan, ah sen olmasan,
Kıymet mi bulur gülüm, yaprağım.
………………………………………
Usul usul, tane tane yağ bana!
Sana susayan bağrım ıslansın.
İçimi vatan tutmuş ayrılık ateşini,
Çatlamış dudaklarımdan kalemim sana ağlasın,
Sade ve boyasız kelimelerle.
Ve sonra,
Kardeş olsunlar,
Güllere verdiğim bütün renkler,
Seni yansıtan gökkuşağının yedi renginde.
………………………………………….
Sen yağmurum bense toprağın.
Sen olmasan…..
Ne hükmü olur kıraç toprağın.
Sen olmasan, ah sen olmasan,
Kıymet mi bulur gülüm, yaprağım.
……………………………………………..
Kimi zaman gürleyerek gelir,
Kimi zaman da sağnak sağnak ağlarsın;
Can vermek için ölmüş ruhuma.
Her tohum seninle çatlar,
Rüzgarla sarılıp dans etmek hayaliyle.
Sürgün verir yetim benliğimdeki her fidan,
Bulutlarla birlikte sana gelmek için.
…………………………………………..
Sen yağmurum bense toprağın.
Sen olmasan…..
Ne hükmü olur kıraç toprağın.
Sen olmasan , ah sen olmasan,
Kıymet mi bulur gülüm, yaprağım.
……………………………………………
Kimi zaman yanağıma bir buse kondurur,
Kimi zaman da ırmak olur çağlarsın;
Beni yalnızlıklarımdan çalıp,
Koynunda uyutmak için.
Sarıp sarmalayıp ninnilerle,
Gül dalında büyütmek için.
…………………………………………..
Sen yağmurum bense toprağın.
Sen olmasan…...
Ne hükmü olur kıraç toprağın.
Sen olmasan, ah sen olmasan,
Kıymet mi bulur gülüm, yaprağım.
(MEÇHULİ-053659)

DÜŞÜNCE
Bir masa, bir kalem ve bin düşünce,
Sevdadan kalan kırık bir kalbin matemi dile geldi.
Soğuk bir odanın buzdan nefesinde,
Düşüncelerim ellerime düşünce…..
Betonun azgın suratından düşen bin parça,
Her zerresinde zemheriyi yaşarken,
Ben baharları yaşatıyordum,
Özlemlerimin gün görmemiş yüzünde.
Sonra kor alevlerle kardeş olmuş her hücremde,
Isıtıyordum kimsesizliklerimin buz kesmiş vücudunu,
Seccademin şefkat mevsimine cemre düşünce!.......
………………………………………………………….
Bir gece,bir adam ve bin düşünce,
Günahların sigaya çekilip, asıldığı an,
Taze sevdalara yelken açıyordu hayallerim,
Havf ve reca ile,
Yalnızlıklarımın uçsuz enginlerinde.
Meramımı anlatmaya kifayetsiz kalıyordu kelimelerim,
Pişmanlıklarımın arasına gizlenmiş duygu selinde.
Akşamdan ta fecr-i sadıka gelince, ince ince,
“Yağlı urganlara gidesin” dediğim,
Günahkar ruhumu asacak sandalyem,
Ne mübarek kurtuluş müjdecisi olur,
Bir hazin çatırtıyla, yere düşünce!.....
………………………………………………………….
Bir sultan, bir sevda ve bin cüce,
Zavallı binlerin tağutla danslarındaki acı son,
Hep aynı değil midir?
Onların hayat serüvenindeki son perde.
Üryan bakışlarıyla kalmazlar mı orta yerde?
Gerçeklerle yüzleşme vaktindeki mizan,
Çok hazin neticelenir maskeleri düşünce!...
Ben ise sultanıma sevdalarımı sunma telaşındayım,
Kırk yaşıma yüklediğim, ağır yük,
Aklımı başıma getirdi.
Büyük bir çatırtıyla ve hengameyle,
Omuzumdan yere düşünce!.........
(MEÇHULİ-053659)

ARKADAŞ
Kimisi ekmek gibi her gün aranır,
Kimisi ilaç gibi elzem bulunur,
Kimisi mikrop gibi her an görünür,
Sakın ha üçüncüsü olma arkadaş!

Kimisi hava gibi içe çekilir,
Kimisi suna gibi gören durulur,
Kimisi deve gibi yüke vurulur,
Sakın ha üçüncüsü olma arkadaş!

Kimisi kaya gibi sırtın dayarsın,
Kimisi paşa gibi saygı duyarsın,
Kimisi ayı gibi ondan kaçarsın,
Sakın ha üçüncüsü olma arkadaş!

Kimisi hayat gibi durur yaşarsın,
Kimisi sanat gibi bakar doyarsın,
Kimisi bayat gibi alır atarsın,
Sakın ha üçüncüsü olma arkadaş!

Kimisi inci gibi ipe dizilir,
Kimisi hancı gibi ona gidilir,
Kimisi sancı gibi zorla atılır,
Sakın ha üçüncüsü olma arkadaş!

Kimisi “Behlül”gibi deli denilir,
Kimisi “eylül”gibi gülü derilir,
Kimisi “meçhul”gibi ölür sevilir,
Sakın ha üçüncüsü olma arkadaş!
(MEÇHULİ-053659)

FİLİSTİNLİ KİMSESİZ ÇOCUK
Akranların binbir makam ninni dinlerken,
Sen bombaları kanınla boyadın.
Sızdı damarındaki kan,
Şarapnelin merhametten yoksun kucağına.
Bir aah çekti içli ve sessiz,
Modern ve demokratik dünyanın çirkin ve hoyrat suratına;
Ben Filistinli kadersiz ve kimsesiz çocuğun kanıyım dedi,
Melul ve mahsun bakışlarının arasında
Neler , neler anlatıyordu,
Tarihin utanç sayfalarına;
İşte o bebek kanıyla imza atıyordu.
……………………………………………………….
Kefen içindeki o masum ve melek duruşlum,
Kurşunlara dizerken,
Eli kolu bağlı çaresizliklerimi,
Gözyaşlarımın arasında çırpınıyordu,
Mini minnacık kalbi.
Haykırıyordu sanki ,
Kimsesizliklerini, sahipsizliklerini,
Koca dünyanın Müslüman coğrafyasına.
Nefesi kuvvetliydi lakin,
Duymuyordu, bir türlü duyuramıyordu sesini,
Sağırlaşan, dilsizleşen, dinsizleşen
Dünya haritasına.
………………………………………………………………..
Dili dönmese de
Kalbi, kanı, kefeni
LA İLAHE İLLALLAH diyordu;
Katil İsrail’in tankına, bombasına, şarapneline
Sapan taşı atıyordu,
Mescid-i Aksa ile gözgöze gelerek.
Akan kanlarını biriktiriyordu,
Yarınlarına damla, damla
Çünkü; her damlası kan kırmızı karanfilleri sulayacak,
İşte ben buradayım diyecekti,
Günü gelince,
Mescid-i Aksa’nın gülizarında.
Bir gün Selahaddin-i Can,
Öbür gün Abdulhamit Han olup,
Esecek rüzgar, rüzgar
Gazze’nin nurlu sokaklarında;
Mikropsuz, katilsiz, yahudisiz ve İsrailsiz.
(Meçhuli-053659)

FİLİSTİNLİ KİMSESİZ ÇOCUK
Akranların binbir makam ninni dinlerken,
Sen bombaları kanınla boyadın.
Sızdı damarındaki kan,
Şarapnelin merhametten yoksun kucağına.
Bir aah çekti içli ve sessiz,
Modern ve demokratik dünyanın çirkin ve hoyrat suratına;
Ben Filistinli kadersiz ve kimsesiz çocuğun kanıyım dedi,
Melul ve mahsun bakışlarının arasında
Neler , neler anlatıyordu,
Tarihin utanç sayfalarına;
İşte o bebek kanıyla imza atıyordu.
……………………………………………………….
Kefen içindeki o masum ve melek duruşlum,
Kurşunlara dizerken,
Eli kolu bağlı çaresizliklerimi,
Gözyaşlarımın arasında çırpınıyordu,
Mini minnacık kalbi.
Haykırıyordu sanki ,
Kimsesizliklerini, sahipsizliklerini,
Koca dünyanın Müslüman coğrafyasına.
Nefesi kuvvetliydi lakin,
Duymuyordu, bir türlü duyuramıyordu sesini,
Sağırlaşan, dilsizleşen, dinsizleşen
Dünya haritasına.
………………………………………………………………..
Dili dönmese de
Kalbi, kanı, kefeni
LA İLAHE İLLALLAH diyordu;
Katil İsrail’in tankına, bombasına, şarapneline
Sapan taşı atıyordu,
Mescid-i Aksa ile gözgöze gelerek.
Akan kanlarını biriktiriyordu,
Yarınlarına damla, damla
Çünkü; her damlası kan kırmızı karanfilleri sulayacak,
İşte ben buradayım diyecekti,
Günü gelince,
Mescid-i Aksa’nın gülizarında.
Bir gün Selahaddin-i Can,
Öbür gün Abdulhamit Han olup,
Esecek rüzgar, rüzgar
Gazze’nin nurlu sokaklarında;
Mikropsuz, katilsiz, yahudisiz ve İsrailsiz.
(Meçhuli-053659)

BU GECE
Hece hece hayatımı okudum,
Dertlerim depreşti yandım bu gece.
Tüm ömrümü bir çırpıda soludum,
Meydan-ı Mahşer’de kaldım bu gece.

Tarihleri makaraya doladım,
İbretleri hafızamdan taradım,
Mezarımdan çıkış yolu aradım,
Alem-i Berzah’ta öldüm bu gece.

Münker Nekir omuzumdan inmiyor,
Sorguya suale dilim dönmüyor,
Ceset öldü, neden bu can ölmüyor?
Ateşim tükendi söndüm bu gece.

Musalla taşına uzandım yattım,
Dosta arkadaşa iyale baktım,
Amel defterimi boynuma taktım,
Kendimi mezara gömdüm bu gece.

Tek yekunde günlerimi topladım,
Topladıkça pişmanlığım katladım,
Çıkan resme bakıp bakıp çatladım,
Zerreyi milyona böldüm bu gece.

Meçhuliyim muhasebe tutmadı,
Bini bırak biri bire katmadı,
Havf çok ama recayı unutmadı,
Eridim tükendim bittim bu gece.
(MEÇHULİ-053659)

RAMAZAN
Şeytanları zincirlere vurdunda
İlm-u Kelam ile geldin Ramazan.
Mağfiret bıraktın güzel yurdumda
İzzet ikram ile gittin Ramazan.

Bin aydan hayırlı “kadir” sendedir
Teravihi kıldık, dizler zindedir
Avanesi düşman, iblis kindedir
Derde derman ile geldin Ramazan.

Açların halini bildirdin bize
Günahlar affoldu, nur geldi yüze
İlahi devlete verdinde vize
Şeref şanın ile gittin Ramazan.

Ruhlarımız yücelere ulaştı
Melekut alemine çoktan yaklaştı
Zengin fakir ile rahmet paylaştı
Ahde vefa ile geldin Ramazan.

Seccadem nakş etti yüce sevdamı
Dostlara anlattım büyük kavgamı
Sabredenler buldu Iyd-ı bayramı
Misl-i Kamil ile gittin Ramazan.

Nefs-i emmareyi vurduk, öldürdük
Rahmet yağmurunda yangın söndürdük
Yönümüz Kabe’ye durduk döndürdük
Şeb-i Aruz ile geldin Ramazan.

“Meçhul” seni dört göz ile bekliyor
Selavat getirip gülün kokluyor
Sende ektiğini derip topluyor
Fazl-ı Kerem ile gittin Ramazan.

Meçhuli Bey şirlerini okudum. Yanılmıyorsam yeni yayımlandı. Çok güzel yazmışsın. Diline, kalemine ve yüreğine sağlık. Ben -acizane olarak- sizde büyük bir şiir yeteneği sezinliyorum. İkinci bir Ruhsati, Minhaci doğuyor hissine kapıldım. Neden olmasın... Ne de olsa Sivas aşıkların harman olduğu bereketli bir toprak. Bu hele bizim köyümüzden çıkıyorsa o daha da güzel... Meçhuli kardeş ayrıca şiir bilginize ve şiirlerin geçmişine vakıf olduğunuzu da Yunus Emre, Molla Kasım hikayesiyle de kanıtlamış bulunuyorsunuz, katımız da. Sizi tekrar kutluyor ve affına sığınarak Yunus Emre'nin o şiirinin yani Molla Kasımın pişman olduğu şiirin son kıtasını sizinle ve köylülerimizle paylaşmak istiyom.
DERVİŞ YUNUS BU SÖZÜ
EĞRİ BÜĞRÜ SÖYLEME
SENİ DE SİGAYA ÇEKEN
BİR MOLLA KASIM GELİR